بتول سید حیدری  ازاولین داستان نویسان افغانی بود که بااو آشنا شدم . به صورت اتفاقی وبسیار غیرمنتظره . حدود ۱۵ سال قبل در اصفهان . ازروی کنجکاوی وعلاقه به داستان یک روزی رفتم به پل خاجو دریک ساختمان شیک که جلسات انجمن داستان نمیدانم چی چی اصفهان درآن برگزارمیشد . درصدر جلسه خانمی با چادری تمام قد نشسته بود و ظاهرا مدیریت جلسه را به عهده داشت . خانم بتول سید حیدری بود . فکر نمی کردم افغانی باشد . درآن روز بود که بعد ازجلسه من با خانم حیدری آشنا شدم وداستان هایی ازمن را ایشان گرفت که بخواند وخواند ونقد کرد با دستخط وخودکاربرایم برگرداند . وداستانی از ایشان من خواندم ومثلا نقد کردم . این جلسات ودید وبازدید شاید به دو تا هم نرسید که من افغانستان آمدم و همدیگررا گم کردیم . تا اینکه امسال کتابی ازایشان به دستم رسید وباز درواقع همدیگررا پیدا کردیم . داستان نویسی که خوب داستان را می فهمد ودراین کارمی توانم بگویم استاد است . خصوصا درنقد داستان مهارت عجیبی دارد . طرح جلد کتاب ایشان را میگذارم ودرمورد داستان های محتوی این مجموعه اگه توان داشتم بعدا چیزی خواهم نوشت .